eTwinning- A green future through digital steps- Εμείς και τα ζωάκια μας (τμήμα 1)

 

Στα πλαίσια του eTwinning και του έργου 

A green future through digital steps 

Για την ημέρα  των ζώων 

Εμείς και τα ζωάκια μας...

Ευχαριστούμε τους γονείς  του Σχολείο μας για την

 συνεργασία τους!

eTwinning- Surprise objects! Green stories! Επιλογή τσάντας(τμήμα 1)

 

Ημέρα ψηφοφορία και επιλογής τσάντας

για το eTwinning πρόγραμμα μας...

Οι 8 υποψήφιες τσάντες μας από τη γη της Μεσσηνίας

Ψηφίζουμε ....την αγαπημένη μας

Μετράμε τους ψήφους 

Και νικήτρια με 8 ψήφους η παραδοσιακή τσάντα από την Πύλο

Η παραδοσιακή αυτή υφαντή τσάντα (γνωστή στη λαϊκή μας παράδοση ως ταγάρι ή ταγαράκι) είχε πολύ σημαντικό και πρακτικό ρόλο στην καθημερινή ζωή στην Ελλάδα τα παλαιότερα χρόνια, ιδιαίτερα στα χωριά και στην ύπαιθρο.

​Δεν ήταν απλώς ένα αξεσουάρ μόδας, αλλά ένα απαραίτητο εργαλείο επιβίωσης 

• Οι γεωργοί και οι βοσκοί τη χρησιμοποιούσαν καθημερινά για να μεταφέρουν το κολατσιό τους (ψωμί, ελιές, τυρί, παστό) και το παγούρι με το νερό ή το κρασί τους, όταν έφευγαν από το πρωί για τα κτήματα ή τα βουνά.
• ​Πριν εμφανιστούν οι σύγχρονες σχολικές τσάντες, τα παιδιά στο χωριό πήγαιναν στο σχολείο κρατώντας το υφαντό τους ταγαράκι. Μέσα έβαζαν την πλάκα με το κοντύλι, τα λιγοστά βιβλία τους και το φαγητό τους για το διάλειμμα.
• Ήταν η «τσάντα πολλαπλών χρήσεων» της εποχής. Τη χρησιμοπούσαν για να μεταφέρουν σπόρους, εργαλεία, φρούτα ή μικροπράγματα από το παζάρι.

Τις τσάντες αυτές τις ύφαιναν οι γυναίκες στον αργαλειό χρησιμοποιώντας πρόβειο μαλλί ή βαμβάκι. Ήταν δείγμα της μαστοριάς και του μερακιού της υφάντρας. Συχνά αποτελούσαν μέρος της προίκας των κοριτσιών ή προσφέρονταν ως πολύτιμο δώρο σε αγαπημένα πρόσωπα. 

Είδαμε ακόμη  το βίντεο με την τσάντα και τα τέσσερα αντικείμενα από το 1ο Νηπιαγωγείο Μεγαλόπολης  και Νηπιαγωγό την κυρία Κωνσταντίνα Θεοδωροπούλου

Έτοιμοι  για την συνέχεια!

Ευχαριστούμε τους γονείς για τις όμορφες τσάντες που μας έφεραν!

eTwinning- Surprise objects! Green stories! Επιλογή τσαντας(τμήμα 2)

 

Εδώ  και μέρες  συγκεντωνουμε στο Σχολείο  μας τσάντες  που προάγουν τον ελληνικό λαϊκό πολιτισμό !

Έπρεπε να επιλέξουμε μόνο μια μετά την ψηφοφορία των μαθητών  μας

Αφού Ψηφίσαμε ....

Μετρήσαμε και γράψαμε  τον αριθμό....

Η νικητήρια τσάντα....

Πρόκειται για μια ιδιαίτερα κομψή και παραδοσιακή υφασμάτινη τσάντα (tote bag), ιδανική για να αντιπροσωπεύσει την τοπική πολιτιστική κληρονομιά και τα προϊόντα της περιοχής σε ένα πρόγραμμα eTwinning.

 Η τσάντα είναι κατασκευασμένη από φυσικό, ανθεκτικό ύφασμα (πιθανότατα λινάρι ή καμβά) σε ανοιχτό μπεζ / φυσικό χρώμα, δίνοντας μια οικολογική και παραδοσιακή αίσθηση. 

Στο κέντρο της δεσπόζουν κεντημένα κλαδιά ελιάς με πράσινα φύλλα και καρπούς σε μαύρο και σκούρο πορφυρό/μωβ χρώμα (ελιές Καλαμών).

Η ελιά αποτελεί παγκόσμιο σύμβολο της Μεσογείου, της ειρήνης και της ελληνικής παράδοσης, ενώ η Καλαμάτα είναι διεθνώς γνωστή για την παραγωγή εξαιρετικού ελαιολάδου και ελιών. ​

Η χρήση επαναχρησιμοποιούμενης υφασμάτινης τσάντας προωθεί την οικολογική συνείδηση, την ανακύκλωση και τη μείωση της χρήσης πλαστικού, στοιχεία που συχνά αποτελούν βασικούς στόχους στα έργα eTwinning.  ​

Στο κάτω μέρος αναγράφεται με κεντητά, κομψά γράμματα η λέξη "KALAMATA", προβάλλοντας τον τόπο προέλευσης.

​Στο επάνω μέρος (στο χερούλι της τσάντας) είναι δεμένο ένα λευκό, φίνο μαντήλι , το οποίο προσθέτει μια επιπλέον πινελιά κομψότητας. 

Το λευκό μαντήλι που είναι δεμένο στη λαβή της τσάντας αποτελεί αναφορά στο ιστορικό Καλαματιανό μεταξωτό μαντήλι. Συμβολίζει την τοπική τέχνη της υφαντικής και της μεταξουργίας, συνδέοντας την ελιά με την παραδοσιακή χειροτεχνία της Καλαμάτας.

Στην ελληνική παράδοση, το μαντήλι αυτό ήταν απαραίτητο αξεσουάρ στους παραδοσιακούς χορούς (όπως στον περίφημο χορό "Μαντήλι Καλαματιανό"), ενώ προσφερόταν συχνά ως δώρο αρραβώνων, γαμήλιο ενθύμιο ή δείγμα φιλοξενίας στους επισκέπτες της πόλης. ​

Είμαστε λοιπόν  έτοιμοι να γεμίσουμε την τσάντα  μας με τα τέσσερα  αντικείμενα που θα χρησιμοποιήσουν οι συνεργάτες  μας στο eTwinning έργο  για να δημιουργήσουμε ιστορίες!

Είδαμε ακόμη  το βίντεο με την τσάντα  και τα αντικείμενα που μας έστειλε το 1ο Νηπιαγωγείο Μεγαλόπολης  και Νηπιαγωγό την κυρία Κωνσταντίνα Θεοδωροπουλου

Ξεκινάμε λοιπόν!

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους γονείς  για τις όμορφες , ιδιαίτερες και ξεχωριστές τσάντες που μας έφεραν!

Το θέατρο Σκιών Κ.Δημητρακόπουλου στο Σχολείο μας....

 

Σήμερα είχαμε την χαρά να φιλοξενήσουμε στο Σχολείο μας το Θέατρο Σκιών του 

Κ .Δημητακόπουλου με την παράσταση: Ο Καραγκιόζης στο έπος του 40

Λίγο πριν ξεκινήσουμε μας συστήνει  τον Καραγκιόζη 

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια παράγκα με μεγάλες τρύπες, ζούσε ο αγαπημένος μας Καραγκιόζης! Μπορεί να μην είχε παπούτσια και η κοιλιά του να γκρίνιαζε από την πείνα, όμως είχε την πιο μεγάλη καρδιά και το πιο γλυκό χαμόγελο!

Παρέα με τα  κολλητήρια του περνούσε όμορφα!

Μια μέρα, ακούστηκε απο το ραδιόφωνο μια φωνή σε όλη την Ελλάδα:

«ΟΧΙ!» είπαν όλοι οι Έλληνες δυνατά, όταν κάποιοι ξένοι θέλησαν να μπουν στη χώρα μας χωρίς να τη σεβαστούν.

​Ο Καραγκιόζης, μόλις το άκουσε, φώναξε:

— «Άιντεεε! Παρακαλώ πολύ, φέρτε μου τη στολή μου! Φεύγω για τα ψηλά βουνά της Ηπείρου να βοηθήσω τους στρατιώτες μας!

Στα βουνά έκανε πολύ κρύο και είχε αμέτρητα χιόνια! Όμως ο Καραγκιόζης δεν φοβόταν. Με την εξυπνάδα και τα αστεία του, έκανε τους στρατιώτες να γελούν και να παίρνουν θάρρος.

Μαζί  του ο Μορφονιος,ο μπαμπά-Γιώργος, Χατζηαβάτης....

Οι εχθροί τρόμαζαν  και έτρεχαν μακριά, ενώ ο Χατζηαβάτης παρακολουθούσε από μακριά φωνάζοντας:

— «Μπράβο, βρε Καραγκιόζη! Είσαι ο πιο λεβέντης!»

Ένας Ιταλός είπε στον Καραγκιόζη 

«Εγώ δεν ήθελα να έρθω στον πόλεμο...» 

 «Θέλω μόνο να γυρίσω στη χώρα μου, στα παιδιά μου, και να τρώμε όλοι μαζί ζεστή μακαρονάδα!»

Και ακολούθησαν τον Καραγκιόζη !!!

Ο μπάρμπα-Γιώργος με το αεροπλάνο του τους έδιωχνε μακρυά 

Με μια παγίδα...

...ο αρχηγός των Ιταλών  έπιασε τον Καραγκιόζη...

Ο Μπάρμπα-Γιώργος μπήκε αμέσως μπροστά.

Όποτε τα πράγματα γίνονταν δύσκολα, ο Μπάρμπα-Γιώργος κουβαλούσε τα βαριά φορτία, άνοιγε δρόμο μέσα στα χιόνια και προστάτευε τον Καραγκιόζη από τους κινδύνους.

— «Μην φοβάσαι, Καραγκιοζάκο! Όσο είμαι εγώ εδώ, κανείς δεν θα σε πειράξει!» φώναζε και του έδινε θάρρος.

Και αφού συζήτησαν ...

Ο Καραγκιόζης κατάλαβε ότι οι απλοί άνθρωποι, από όποια χώρα κι αν είναι, θέλουν να ζουν αγαπημένοι.

​Έδωσαν αμέσως τα χέρια! 

Αποφάσισαν κρατώντας το περιστέρι της Ειρήνης

Να φωνάξουν δυνατά!

Ζήτω η Ειρήνη! Όχι πια πόλεμος!»

​Έτσι, ο Καραγκιόζης με την εξυπνάδα του, ο Μπάρμπα-Γιώργος με τη λεβεντιά του, αλλά και η καλή καρδιά των ανθρώπων, απέδειξαν ότι η φιλία και η ειρήνη είναι πάντα νικήτρια

Στην συνέχεια είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε 

κάποια πράγματα για τις φιγούρες του θεάτρου Σκιών από  τον  κύριο  Κωνσταντίνο..

Που μας χάρισε....

Μια πλαστική φιγουρα( Το κολλητηρι) για το Σχολείο  μας

Και τον Καραγκιόζη στρατιώτη για όλους τους μαθητές  μας!

Τον ευχαριστούμε πολύ!

Οι εντυπώσεις μας από  την παράσταση 

Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία και περιμένουμε με χαρά την επόμενη φορά  που θα έρθει το Θέατρο Σκιών στο Σχολείο μας 

Ευχαριστούμε  κύριε Κωνσταντίνε!